|
| << Vorige Volgende >> |
Dag 15: Edinburgh |
Zondag 14 september 2003 |
| Met z'n vieren de auto in om naar Edinburgh te rijden. J. had ons afgeraden om dit met de motor te doen. Ten eerste zit je met het drukke verkeer en ten tweede zit je met al je motorspullen waar je mee moet zeulen. We zouden dus de trein pakken, maar J. en G. wilden ook wel weer eens naar Edinburgh Castle gaan kijken. Anderhalf uur rijden naar de stad. Eerst naar North Queensferry voor een blik op de beroemde spoorbrug over de Forth. |
 |
| Hoewel het in Edinburgh betrekkelijk druk is, kunnen we toch zonder al te veel oponthoud dwars door de binnenstad heenrijden. Je kunt hier dan ook gemakkelijk (gratis) parkeren vlak achter Edinburgh Castle. Aan de achterkant van het kasteel valt vooral de enorm steile rotswand op. We moeten dan ook nogal wat trappen op om bij het kasteel te komen. Eenmaal boven heb je een mooi uitzicht over de binnenstad van Edinburgh. |
 |
 |
| De entreeprijs is vrij hoog, maar er is veel te zien. Beetje jammer dat de meeste tentoonstellingen in de verschillende gebouwen over oorlogsvoering gaan, met veel medailles en uniformen. |
 |
|
Hoogtepunt zijn de kroonjuwelen en de "Stone of Destiny", de steen waarop de koningen van Schotland werden gekroond. Het grote aantal winkels op het kasteelterrein is opvallend (wij hebben er zeven geteld). Je komt geen gebouw uit zonder dat je eerst door een winkel geloodst wordt. Kopen, kopen, kopen! |
| In een van de winkels staat de verkoper (een Engelsman nota bene) tegen toeristen te oreren over haggis, 'het volksvoedsel van Schotland'. John maakt zich danig kwaad. Pffff, een Engelsman die hier aan toeristen staat uit te leggen dat haggis het volksvoedsel is, terwijl dat al jaren Chicken Tika (een Indiaas gerecht) is, op de voet gevolgd door Chicken Korma. Om over de Fish and Chips maar te zwijgen. Akkoord, haggis wordt nog wel gegeten, maar zeer sporadisch! |
|
Voor vier (!) pond p.p. kopen we een kopje soep met een broodje en dan houden we het voor gezien. We gaan richting Stirling Castle en het Wallace Monument. Aldaar aangekomen blijkt dat het kasteel net dichtgaat. Bovendien horen we dat hier vandaag een 'battle re-enactment' was. Terwijl wij in Edinburgh Castle langs winkels werden geloodst, hadden we hier een veldslag nagespeeld kunnen zien worden! Dit hadden we waarschijnlijk beter niet geweten :-) |
|
In een restaurant waar eigenlijk geen plek meer is, maar waar we dankzij John z'n kilt toch een plaatsje krijgen, verdrinken we ons verdriet en stillen we de honger. Italiaans ijsje verderop in de stad, vlakbij het Wallace Monument. Van daaruit kun je ook via een schitterend weggetje noordwaarts rijden, eerst steil door het bos en vervolgens dwars over de moors. Dan is het donker en nemen we de dual carriageway naar huis. |
| << Vorige Volgende >> |