|
| << Vorige Volgende >> |
Dag 16: Het noodlot slaat toe |
Maandag 15 september 2003 |
| Ondanks de slechte weersvoorspellingen willen we toch weer naar het westen, dit keer wat hoger dan Applecross. We hebben Ullapool als dagbestemming uitgekozen. Dat ligt redelijk centraal aan de westkust. Zowel zuidwaarts als noordwaarts moeten we van daaruit toch minstens twee flinke dagrondes kunnen maken. Het weer blijkt alweer mee te vallen. Blauwe luchten met wat witte strepen, meer niet. We blijven maar boffen!
|
 |
| Via de ons inmiddels meer dan bekende wegen over de Cairn 'o Mount, langs de South Deeside tot in Ballater en vervolgens via Lecht naar Grantown on Spey gereden, waar we even tanken. Lovely day to be out on the bike, isn't it, zegt de pompbediende. Yes, indeed! Bij Carrbridge zoeken we de oude weg naar Inverness op, die een stukje rechts van de A9 loopt om er vervolgens onderdoor te kronkelen. |
 |
|
Links van de A9 kunnen we dan verder over een pad dat is afgesloten met een schapenhek (Please shut the gate). Aan het eind hiervan weer een hek, maar dan met een fietser erop. Hmmm, we doen toch maar een stukje fietspad. Het is maar 100 m en dan weer gewone weg. Zonder de A9 te betreden kunnen we dus de Glen Kyllachy gaan rijden. |
 |
|
We worden overdonderd door het natuurschoon hier, verstilde bossen, dan weer open moorland waar de wind door de elektriciteitsmasten suist. |
 |
| We stoppen even om naar elkaar te glimlachen. We worden namelijk simultaan erg blij van dit weggetje en het prachtige uitzicht. |
 |
| Helaas duurt deze vreugde niet zo lang. J-P krijgt vlak hierna vanwege een plots van tussen de bomen springend hert een flinke zwieperd en rijdt aan de rechterkant van het smalle weggetje tegen een brok steen aan. Shit. De schade aan de motor is groot. (nee, geen foto's...) J-P heeft geluk dat ie z'n been niet heeft gebroken, want hij kwam op een flinke kei terecht. Voorzichtig inventariseren we wat er allemaal stuk is aan de motor. Ik haal de half afgescheurde stukjes tanktas weg en hevel alle bagage over naar mijn motor. De voorkant ziet er erg slecht uit, alles voor het stuur lijkt beschadigd, los of gescheurd. Het stuur zelf is ook krom. De tank heeft een groot deel van de klap opgevangen. Spanbanden komen tevoorschijn om een en ander te gaan fixeren, want de koplamp hangt nu naar beneden. Als we de motor starten, blijkt dat de choke/het gas blijft hangen. Als J-P probeert te sturen, blijkt het voorframe tegen de vorkpoot aan te komen. We zoeken een kei om dat weer terug in het gareel te beuken. Gelukkig lukt dat. |
| In al die tijd dat we aan het prutsen waren (anderhalf uur?) zijn er slechts twee auto's langsgekomen (een met een heel vriendelijke Amerikaan erin die ons wel een lift wilde geven naar Inverness, thanks, but no thanks). De hemel zij gedankt dat J-P niets gebroken heeft, anders waren we mooi de sigaar geweest. Geen bereik met de telefoon ook. We besluiten terug te gaan naar Luthermuir, als dat kan. Eerst een stukje rijden via Farr en Tombreck naar de A9. Bij Scatraig is hier een grappig verkeerslicht bij een bruggetje. Volop zicht naar beide zijden als je op de motor zit, maar vanuit een auto kun je hier niet over het bruggetje kijken. Vandaar het verkeerslicht. We zijn beiden nu niet echt in the mood om ons hier vrolijk om te maken. Integendeel, ik kan wel janken, van de schrik en de zorgen om de motor en doe dat ook op het stukje dual carriageway dat we rijden langs Tomatin en Slochd naar Carrbridge. Daar stoppen we weer op het stukje oude weg. J-P moet zijn been strekken en we moeten J&G even bellen. Ze wachten op ons en J. wil ons tegemoetkomen op de motor. |
| Terug naar Grantown on Spey en over de Lecht. We springen weer even binnen bij Goodbrand Knitware om wat te eten en drinken, want daar zijn we wel aan toe (het is ondertussen half drie geworden). J-P belt John nog eens om te zeggen dat ie gewoon thuis moet blijven, maar hij is al onderweg. We ontmoeten hem bij Ballater, precies aan de afslag voor de A93. Op een parking zetten we de motoren neer. J. heeft een kniebandage bij zich voor J-P, die we snel omdoen. Het subframe bij de koplamp wordt met een spanband aan een flinke paal vastgemaakt en vervolgens laten we de motor een paar keer flink zakken. Paar optaters en het frame is rechter (nou ja...minder krom). Langzame haakse bochten naar rechts waren namelijk nog erg moeilijk zo. Terug naar huis via A93, klein stukje South Deeside en Cairn o' Mount, alwaar J-P op transport wordt gezet naar het plaatselijke medisch centrum. Bandage was het beste dat we hadden kunnen doen. Geen breuken, gewoon paar daagjes rustig aan doen en *niet* rijden. |
| << Vorige Volgende >> |