|
| << Vorige Volgende >> |
Dag 17: Rondje Grampians |
Dinsdag 16 september 2003 |
| J-P z'n been voelt al stukken beter, maar hij denkt dat de hele motor krom is, dus we zitten behoorlijk in de put. Ik heb echter wel zin om te gaan rijden vandaag (alweer een mooie dag!), dus off I go, dan maar alleen op pad. Eerst tanken bij Stractathmore en dan een klein stukje dual carriageway tot in Laurencekirk en dan Drumtochty Glen zoeken. Ik heb de kaart niet voor me en moet dus uitgebreid stoppen (handschoenen uit, rugzak af, kaart eruit) om te spieken, dus doe ik dat bijna niet en probeer ik gewoon aan de hand van het verloop van de heuvels uit te vogelen waar ik wezen moet. En het werkt! |
 |
| Het weggetje dat ik hebben moet, is een heel mooi, smal kronkelweggetje langs een aardig kerkje. |
 |
| Het weggetje komt uit bij de weg naar Cairn o' Mount die ik vervolgens op rijd. Telkens weer een volstrekt ander uitzicht vanaf de top. |
| Bridge of Dye is een oud bruggetje dat naast de weg ligt. Zo heb je er in Schotland veel meer. Die stokoude bruggen zijn natuurlijk te oud en te smal om er het hedendaagse verkeer over te laten denderen, maar ze hebben de bruggetjes gewoon intact gelaten en er een nieuwe weg met brug naast gelegd. |
 |
| Verder langs de South Deeside, om te constateren dat alles er radicaal anders uitziet dan in de eerste week van onze vakantie. De herfstkleuren dienen zich nadrukkelijk aan. Bij de prachtige brug bij Glen Tanar zie ik de ene auto na de andere de Glen in rijden. Er schijnt een of andere riding school te zitten. Toch maar eens kijken of de glen zelf ook de moeite waard is. Hoewel ik tergend langzaam langs haar rijd, tilt een vrouw haar aangelijnde terriërtje beschermend op. Sorry, maar amper vijf minuten later ben ik alweer terug, dat heb je met die doodlopende glens he ;-) Zij weer dat beestje optillen :-) |
 |
| Ook de doodlopende Glen Muick (spreek uit: Mik) rijd ik weer in, want ik had nog geen foto's gemaakt van Loch Muick en van deze glen zelf. Ik vind het hier behoorlijk woest allemaal. Er zijn wel wat stukken met bomen, maar over het algemeen vind ik dit een weinig vriendelijk uitziende glen. Ook het loch en de heuvels eromheen zien er somber uit. De heuvels lijken wel bergen steenkool. Het weggetje van Glen Muick is nog steeds een roller coaster. |
| Ik rijd verder over de 976 naar Balmoral. Dit is echt een leuke weg tussen de bossen, met af en toe een doorkijkje naar de rivier de Dee. Ik tref het wel, eerst zit ik achter een megavrachtauto en daarna achter een autobus. Heel leuk als die het ene kleine bruggetje met vrijwel haakse bocht op deze route moet nemen. Dat duurt wel even ;-) Zoals veel bestuurders (van grotere voertuigen) in deze streken, geeft ie me een seintje zodra hij denkt dat ik erlangs kan. Heel fijn. |
 |
| Bij Balmoral Castle is het vandaag niet zo druk. Nou ja, nog niet, tenminste 1 bus is dus onderweg :-) Verder over de A93 naar Braemer en dan door naar Linn of Dee, door een fantastische vallei met verrassende kleuren. Alweer een heel andere glen dan de glens die ik tot nog toe heb gezien. Je kunt helemaal om de rivier heen rijden in een soort lus die net niet helemaal rond loopt. Doodlopend weer dus. Later hoorde ik dat je het bruggetje voor Queen Victoria gewoon op kunt rijden met de motor, maar ja, dan ben je zo rond, daar is niets aan :-) |
 |
 |
| Bij Linn of Dee perst de Dee zich door een smalle kloof. Verder rondrijdend is het genieten van schier eindeloze sparrenbossen, ook tegen de heuvels op. Veel wandelaars in dit gebied, naar verluidt vanwege een handig doorsteekje langs de heuvels. |
 |
| Terugrijdend naar Braemar doemen er nu toch wel heel donkere wolken op. Misschien houd ik het toch niet helemaal droog vandaag. |
| In Braemar sla ik af naar Glen Shee. Nieuwe poging om dit gebied eens te bekijken. Eigenlijk vind ik er nog steeds weinig aan. Misschien komt het doordat de zon het nu laat afweten, maar ik vind het hier maar somber. En de weg is niet zo leuk om te rijden bij legale snelheden. Kijk maar. |
 |
| Ik zie wel wat motorrijders aan de andere kant van het riviertje, misschien een aardig alternatief voor als we eens in de richting van Braemar rijden. Het is een overgebleven stukje van de oude weg. Het heette hier altijd Devil's Elbow mede vanwege het lastige traject. Nu zijn alle heftige bochten weggestreken en ligt er strak, veelal kaarsrecht asfalt voor in de plaats. Je moet toch wat om de wintersporttoeristen aan en af te voeren he! |
 |
| En wat ziet die mevrouw dan? |
 |
| Langs de kleine weggetjes via Dykehead, Fern en Edzell weer terug naar Kirrimuir en verder. |
 |
| Ruim 300 km gereden, vrijwel niets gegeten onderweg, ging allemaal prima, maar eenmaal weer 'thuis' ga ik even helemaal voor pampus. Boing...
|
| << Vorige Volgende >> |