|
| << Vorige Volgende >> |
Dag 9: Go West |
Maandag 8 september 2003 |
| Nu we de Grampians goed gezien hebben, willen we verkassen naar het westen. De weersvoorspellingen zijn vrij beroerd, maar er zijn wel wat lichtpuntjes. Omdat we vrij laat zijn vertrokken, rijden we eerst een stukje dual carriageway, en vervolgens via Kirriemuir naar Blargowrie. Verder via Dunkeld en Amulree, allemaal bekend terrein inmiddels! Vervolgens trekken we zuidwaarts via Sma' Glenn. Meer verkeer hier dan we tot nog toe van Schotland gewend zijn, maar het is prachtig weer. Veel heide. Ook wel veel bochten, maar het rijden met bagage (en we hebben nogal een bende kampeerzooi bij ons), valt een beetje tegen.
|
 |
| Bij Crieff rechtsaf naar Loch Earn, waarvan we de zuidzijde rijden. Dit is weer zo'n smal, besloten weggetje. Veel geparkeerde auto's overal, maar niemand te zien. |
 |
| Linksaf aan het eind en we komen op een lange, saaie, drukke weg. Als we bij Callander zijn, blijkt dat we niet linksaf, maar rechtsaf hadden gemoeten, dus moeten we die rotweg nog eens rijden (15 km!). Gelukkig is het uitzicht wel mooi. Door naar Crianlarigh en de A82 op richting Fort Wiliam, via Glen Coe. Best druk. Af en toe ook plukken vrachtauto's met een heel treintje erachter. Dit is dan ook de enige verbindingsweg. Tijdens de eerste stop op Glen Coe blijkt dat J-P zich niet lekker voelt. Hij wil zo spoedig mogelijk accommodatie zoeken. |
 |
|
Intussen rijden we door een schitterend landschap, met aan de rechterhand de Ben Nevis en aan de linkerhand Glen Coe. |
 |
|
Intussen pakken donkere wolken zich samen boven Ben Nevis. De zon blijft wel schijnen, dus de ene regenboog na de andere verschijnt. Als naar Fort William rijden, passeren we de ene na de andere B&B, maar we hebben nog helemaal niet gekozen tussen B&B of kamperen (alhoewel...aan onze bepakking te zien...). J-P heeft geen zin in kamperen met dit weer (het regent inmiddels pijpestelen). In de eerste B&B met vacancies die ik binnenstap, zegt men dat de laatste kamer net weg is. Ja...ja... komt zeker door m'n druipende motorpak? Toch maar kamperen dan? We rijden Glen Nevis in, richting de camping aldaar. Ik ga bij de receptie naar binnen en merk dat ik er doorheen zit als ik op het formuliertje mijn ouderlijk adres invul, waar ik al zo'n twaalf jaar niet meer woon. Zucht. J-P wil dus niet kamperen, en is buiten blijven staan met een eigen donderwolk boven het hoofd. Ziek. Toch maar de volgende B&B proberen dan, in deze glen zaten er ook een paar. De eerste is direct bingo, een mooie kamer met douche. J-P gaat voor twaalf uur knockout en ik heb alle tijd om m'n verslag bij te werken. Als avondeten een zakje hulahoops (zoutjes), salt & vinegar chips, weggespoeld met Ir'n Bru (zoetige frisdrank). Het moet maar...
|
| << Vorige Volgende >> |